~SoulOfTheReaper

Een vriend,

Een vriend deelt mee in vreugde in verdriet.

Een vriend helpt stilzwijgend, en roddelt niet.

Berip en waarderen, hoeft een vriend niet te leren.

Wat je leven ook biedt, een echte vriend verlies je niet!

Dit is mijn nieuwe boek:
Het gaat over een meisje, wat bang is voor egypte. alles wat daar mee te maken heeft. Het is nog niet af maar ja. het meisje krijgt op een dag een farao, die haar hulp wil. ze is er absoluut niet blij mee. uiteindelijk geeft ze hem haar hulp. de farao is er blij mee en wil der geen pijn aan doen. mirthe zo heet het meisje komt er achter dat de farao terug naar zijn tijd wil. waneer dat lukt, gaat er wat mis. waardoor de farao niet terug kan.


Toen ze geklop hoorde dacht ze dat het haar vader kon zijn. Ze keek naar Amarankh en moest hem snel weten te verstoppen. Ze keek onder het bed. Amarankh keek waar Mirthe naar staarde. Het gedreun op de deur werd erger. “Ja, wacht moet nog wat doen!” snel pakte Mirthe de hand van Amarankh. Zahra bleef maar bonken op de deur. “We komen binnen in 3 tellen!” dreigde ze. Mirthe probeerde Amarankh snel onder het bed te proppen. Maar die stribbelde tegen. “3.” Klonk het al. Amarankh verloor zijn evenwicht en viel om net als Mirthe. Mirthe lag op de borstkast van Amarankh. “2.” klonk het weer. Mirthe schrok en probeerde van Amarankh af te komen. Wat echter niet wou. Ze keek naar de deur, en zag dat de klink al naar beneden ging. “1.” klonk het. Met een wilde zwaai ging de deur open. Zahra stormde binnen en zag dat Mirthe op een vreemde jongen lag. Snel deed ze haar handen voor haar ogen en rende ze de kamer uit “Sorry, sorry, ik wist niet dat je zo bezig was.”